Blaffen

Wanneer je je leven wilt verrijken met een IJslandse herdershond, dan is goed om je bewust te zijn dat blaffen hoort bij hun blaf/vocaal zijn een belangrijke eigenschap is. Wanneer je denkt dat je liever geen hond hebt die blaft, dan kun je beter voor een ander ras kiezen.

Hun blaf hoor je namelijk wanneer:
– ze opgewonden zijn
– ze iets horen/ruiken zien wat ze niet kennen
– er bezoek komt, maar ook als deze weggaat
– ze je aandacht willen
– ze gefrustreerd zijn
– enz.

Denk niet dat je iets wat in hun genen zit af kunt leren. Ze blaffen ook niet zo maar, maar voor hun met een reden. Wanneer je je daarin verdiept, dan is het wel stuurbaar, maar niet af te leren.

Hun luide en enigszins doordringende blaf moest over lange afstanden en dalen gehoord worden, dus het is echt nogal doordringend.
Ze blaffen ook in bij het verjagen van de (roof)vogels, maar ook wanneer ze dingen waarnemen die veranderd zijn in de omgeving of ze nooit waargenomen hebben, maar als huishond wordt zijn blaf vaak minder gewaardeerd. Zeker wanneer je directe buren hebt of in een woonwijk woont, niet iedereen vindt het fijn om een blaffende hond als buren te hebben.
Ze blaffen namelijk ook om je waarschuwen voor alles waarvan zij denken dat het zorgwekkend of ongewoon is, maar ook wanneer er visite komt en weer weggaat kan maken dat ze door de opwinding hun blaf inzetten. Ook op straat is het niet ongewoon dat ze zich laten horen.

Ze nemen iets waar wat ze niet (her)kennen.

Alert blaffen en omgevingsgevoeligheid kunnen verminderd worden, zeker wanneer je je richt op wat hij probeert te vertellen, maar het kan niet worden afgeleerd. Wanneer je voor dit ras kiest dan moet je je voorbereiden op een leven met een hond die zijn blaffen inzet om zijn gevoelens te tonen, maar ook gebruikt als communicatie middel.
De een zal van nature minder blaffen dan de ander, maar de kans op een niet blaffer is klein, het blaffen is namelijk een belangrijk punt van selectie geweest bij de ontwikkeling van dit ras, het zit in hun DNA. Er zijn individuen die minder blaffen, maar het is niet mogelijk om dit te herkennen bij de aanschaf van een pup. Je weet dus nooit wat je in huis haalt.

Zo is zijn blaf functioneel bij het hoeden, het verjagen van de (roof)vogels, bij het opsporen van de schapen in de bergen en de boer alert maken op veranderende dingen in de omgeving. Ze blaffen dus niet zomaar, het is hun manier van communiceren.

Sommigen blaffen bij ‘alles’ wat ze niet (her)kennen dat wil zeggen: horen, zien of ruiken. Dat komt door hun waakfunctie. Ze moeten alles wat anders is dan normaal waarnemen en melden.

Mocht je zelf het blaffen geen probleem vinden, dan is het goed om je woonomgeving in ogenschouw te nemen. Is je woonruimte gehorig en je hebt buren, dan is de kans aanwezig dat die zijn geblaf niet zullen waarderen. Het blaffen is iets wat elk moment van de dag kan gebeuren zeker wanneer je in een steeds veranderende omgeving woont.

Bij zijn mens willen zijn
Wanneer ze alleen gelaten worden is de kans op blaffen ook aanwezig en niet alleen omdat ze iets horen, maar uit frustratie dat ze alleen gelaten worden. Het zijn honden die van nature graag bij je in de buurt zijn. Bij een snelle opbouw of verwachten dat je pup het uiteindelijk wel leer, maakt dat veel IJslandse Herdershonden verlatingsangst ontwikkelen.


Blaffen als communicatie
Hieronder een filmpje over hoe blaffen als communicatie gebruikt wordt:
Ik ben in de stacaravan die ivm de verbouwing hier staat. Ik hoor dat Ásti blaft en kijk wat hij wil. Hij zit voor de deur van het huis. Mijn vriend is daar met iemand aan het werk. Ik pak mijn camera om dit moment vast te leggen. Hij heeft dus inmiddels een paar keer op deze toon geblaft voordat ik zover ben. Ik heb nog net 1 blaf op beeld voordat ik aangeef dat hij moet stoppen. Ze zijn een vloer aan het aanleggen, dus naar binnen gaan is geen optie. In dit filmpje kun je mooi zien dat er een vertraging zit op reageren, dat zal voor veel IJslandse Honden eigenaren niet vreemd zijn. Maar hij begrijpt dat doorgaan voor nu geen optie is.


Wanneer je weet waarom je hond blaft kun je voorkomen dat hij moet gaan schreeuwen (harder blaffen om je aandacht te krijgen). Maar je kunt, wanneer je hier zelf adequaat mee aan de slag kunt gaan, proberen uit te vinden hoe je hem duidelijk kunt maken dat hij niet door hoeft te blaffen. Door uit te vinden waarom en wanneer hij welke blaf gebruikt (dat kun je aan de toon horen) kun je leren hem te begrijpen en hierop ontspannen mee om te gaan. Het is namelijk belangrijk dat hij zich gehoord voelt. Hij heeft een duidelijke eigen mening over wat er in zijn omgeving gebeurd. Hoe meer begripvol je hiermee omgaat, hoe beter hij naar je zal willen luisteren.

Hieronder een filmpje waarin je kunt zien hoe de honden van Hermina reageren op de thuiskomst van haar vriend, wanneer hij een groot deel van de dag weg is geweest.
Na zoveel uur zijn zo blij dat ze auto horen, dat ze direct enthousiast worden.
Bij normale afwezigheid reageren ze nooit zo op zijn auto en blaffen ook niet als een van ons thuis komt, maar het langer alleen zijn geeft duidelijk verschil in het uitten van hun emotie. Hoe meer IJslandse Herdershonden hoe meer ze elkaar versterken.

Mocht je aanvulling hebben voor deze pagina of vragen over (overmatig)blaffen van je IJslandse Herdershond, dan kun je contact op nemen door hier te klikken.